Geplaatst in Berichten

Je weet dat je 55 jaar bent geworden – oud – als je de vooraankondiging krijgt van een darmkankeronderzoek. Over drie weken moet ik poep in een buisje doen, wat een opgave wordt zonder Duitse nachtspiegel.

Vandaag zowaar wat cultuur gesnoven. Roos had gezien dat we ‘Im Wald’ van Erwin Olaf in een Amsterdamse galerie konden bezoeken. Zeer anspruchsvoll werk, dat vooral Duitsers gaat aanspreken. De tentoonstelling gaat naar MĆ¼nchen. ‘Wat de zee is voor Nederlanders is het bos voor Duitsers’, stond al in Trouw in 2012. In de Duitse cultuur spelen bossen een cruciale rol, van de sprookjes van Grimm tot de sciencefiction-dramaserie Dark. Voor het bezoek hebben we ons maar eens opgedoft. We dragen al te lang gemakkelijke kleding.

Geplaatst in Berichten

Pakje ophalen ging vriendelijk dan verwacht, maar commentaar bleef niet uit. De dame vroeg wanneer de postbode was geweest. Zaterdag, zei ik, waarna ze zei dat die pakjes er zeker niet zouden zijn. Maar, wacht, riep ze later vanuit de postkamer… ik had mazzel. Het was er toch.

Het werd een weekendje niets doen, zalig niets doen. Wat fietsen, wandelen, boodschappen doen, krant lezen en grimlachen om The Beautiful Poetry of Donald Trump. Onthutsend tijdbeeld, knap samengesteld.

De kast der kasten komt 21 mei. Dat betekent volgende week wel wat doen: schilderen en voegen en aansluitend kasten naar beneden sjouwen en aanmelden voor het grofvuil. Daarna het grote opruimen. Nu Roos daarvan overtuigen… šŸ™‚

Geplaatst in Berichten

O jee, pakje ophalen

In huize Leenders-Van der Schaaf is er Ć©Ć©n gebod: vermijd het postpunt van Gebroeders Winter. Daar werken harpijen, is onze ervaring. Chagrijnen die je het laten weten als je een stomme vraag stelt en die er alles aan doen om je bezoek onaangenaam te maken. Wee je gebeente als je om 17.55 uur dringend postzegels nodig hebt.

De schrik sloeg mij om het hart toen ik een memootje vond dat Postnl me had gemist en ik mijn pakje bij Gebroeders Winter moet afhalen. Juist daar. Het voelde alsof ik mijn aankoop al kwijt was. Maandag moet ik ter gerecht. Om me voor te bereiden, kijk ik de soepnazi van Seinfeld, opdat ik me wel aan het protocol houd. NEXT.

Wispeltuur is ons niet vreemd. Een dezer dagen komt de kast der kasten, de kast die al onze opbergproblemen gaat oplossen, vooral die van Roos. De kast is heel lichtgroen. We dachten lang dat het aardig is om de muur erachter een nog lichtere groen te geven. Maar misschien is dat niet zo’n goede keuze, dachten we weken later, zodat het taupe werd, wat de kleur is van de andere kast. Kleurstalen gevraagd. Het wordt taupe, maar dan lichter. Vanmorgen, op de dag dat we verf zijn gaan kopen, werd het wit: RAL 9010.

Ik zag zojuist een optocht van ME-busjes, minstens vijftien. Ajax wordt dus kampioen. Het zal wat.

Geplaatst in Berichten

Na anderhalve week vrij weer aan de slag gegaan. Merkte dat een collega met wie ik optrek voor de nieuwe site niets heeft gedaan of niets heeft kunnen doen en dus pak ik het zelf op. Met liefde. Weet ik ook dat het goed gebeurt.

Las op het intranet een bericht dat leed aan de je-ziekte (je is de opvolger van me). Je aanvraag, je leidinggevende, je afspraak…

Onze deurbel is vervangen. Boven een videoscherm, beneden een koperen plaat, met gegraveerde namen. Je bent grachtenvolk of niet.

Geplaatst in Berichten

Ondanks borden dat de parkeerplaatsen waren gereserveerd (voor een filmploeg) ging de dochter van de bovenbuurman er toch parkeren. Verder was ze vandaag afwezig. Handhaving en de filmploeg kwamen langs, geĆ«rgerd over de auto, wat vanmiddag leidde tot een truck om de auto weg te slepen. De onderbuurvrouw belde plots aan, dat ze de auto ging verplaatsen. Wij hebben elkaars sleutel. Zij wist waar de buurman zijn autosleutels bewaarde. De buurvrouw redde hem van een forse boete. Ik had de boel de boel gelaten zodat de dochter een lesje had geleerd. Ze zorgt geregeld voor overlast en is mijn ogen een meid van deze tijd: achteloos, tikkie egoĆÆstisch. In een onderzoek las ik dat jongeren niet meer abstract kunnen denken en zich slechts kort op iets focussen en ik dacht: bingo!

Ik ben net 55 geworden. Een rancuneus mannetje.

Vandaag vader bezocht. Een bezoek om niet, kun je zeggen. Luisteren doet ie al lang niet meer. Hij vangt woorden op voor eigen gebruik. Zeg ik iets over fietsen, dan zegt hij dat vroeger veel heeft gefietst. Praat ik over het weekje Zeeland dan wordt dat de reis naar Indonesiƫ, dertig jaar geleden. Het heden heeft geen plek meer. Hij valt soms weg, kortademig. Hij wist nog wel te vertellen dat zijn zwager (en oude vriend) Bas is overleden. Deze generatie loopt op zijn laatste benen.

Geplaatst in Berichten

Publiek wil digitaal, nu de musea nog, staat in NRC, wat niet voor ons geldt. Digitaal neem je wellicht meer tijd om kunst te bekijken, maar je mist het nodige. Al is het maar de verrassing van een werk dat je niet kent, waar je digitaal waarschijnlijk alleen klikt op vertrouwde keuzes.

En het museum zelf telt ook mee. Werk zien in een omgeving die daarop is afgestemd, is anders dan kunst op je laptop. We zitten in dit coronajaar sowieso te veel achter de pc.

Vandaag kleding gekocht. Had een afspraak en de verkoper bleek de winkel alleen voor mij te hebben geopend. Volgende week wordt het een gekkenhuis, zegt ie, terwijl ie met Ć©Ć©n hand (zijn sleutelbeen gebroken door een val van de mountainbike) de spullen in een tas wurmt. Ik koop nooit kleding die ik niet wil (en koop sowieso zeer weinig), maar ik voelde me moreel verplicht de ondernemer te ondersteunen.

Gisteren een stevig eind gefietst. Werd op een gegeven moment ingeklemd door een groep wielrenners die plots rechtsaf ging. Dat gebeurde abrupt, wat bijna tot een botsing leidde. Ik begrijp de mensen die klagen over groepen wielrenners. Een ander, kleiner groepje haalde me later in en ik dook gedurende een paar kilometer in hun slipstream, wat echt scheelt.

Morgen weer op pad. Gisteren had Roos een heerlijke chowder gemaakt van makreel uit Zeeland. Vanavond tomatensoep en een Zweedse clubsandwich. Het leven is lekker.

Geplaatst in Berichten

Of Zeeland bevalt? Zoutelande is mij te stil, wat aan het seizoen ligt. Daar kozen we ook voor. Maar of het hoogzomer beter is? Hoogstens drukker. We hebben heel Walcheren bezocht en vonden Veere veruit het mooiste. De rest? Mwaaah. Wel hielden we ons aan het voornemen om elke dag vis te eten. Twee keer bij Proef Zeeland.

Vandaag een wandeling door natuurreservaat Rammekenshoek, nabij Vlissingen. We liepen langs een fort, door bos en langs de zee en hadden steeds de zon mee. In Ritthem – langs de weg – een potje kweeperenjam gekocht. Ik dacht aan Asterix en de ronde van GalliĆ« en dacht aan het lekkers dat een toer van Zeeland naar Amsterdam kan opleveren.

Vond de tijd voor ‘Beter wordt het niet’ van Caroline de Gruyter. Een interessant en soepel geschreven vergelijk tussen het Habsburgse Rijk en de Europese Unie. Interessant omdat het politieke middelpunt van de EU naar het Oosten verschuift. Daar telt het verleden nog zwaar, in vergelijk met West-Europa dat vooral vooruit kijkt. Ergens las ik waarom de families Roth en Braun zo heten.

Morgen naar huis. Naar een groter bed en weer letten op de lijn.

Geplaatst in Berichten

Lekker rustig zo zonder die Duitsers, klemtoon op die, zegt een man, terwijl ik buiten de supermarkt wacht op Roos. Ik vraag hem of hij hier (in Zoutelande) woont maar dat is niet het geval. Wel heeft hij hier een huisje.

Heel Zeeland lijkt te huur. Bijna elk huisje heeft een bordje in de tuin met Zu Vermieten of Ferienwohnung. Wat opvalt: veel achterstallig onderhoud. Nu het toerisme op zijn gat ligt, moet er geld worden verdiend. In Zoutelande en langs de kust, de Zeeuwse kust geldt sinds dit voorjaar betaald parkeren. Met dagkaarten voor 12 tot 13 euro of als je bij de Jumbo in Zoutelande parkeert 5,20 euro per uur.

“Met de extra inkomsten van betaald parkeren houden we de voorzieningen op peil die nodig zijn en kunnen we investeren in een leefbare omgeving.” Aldus de gemeente Veere.

We lopen ons suf. Zaterdag naar Koudekerke waar we niet kwamen en gisteren naar Westkapelle, wat wel lukte. Respectievelijk 14 en 12 km. Vandaag Vlissingen bezocht. In de ochtend naar Neeltje Jans gereden. Niet voor de Deltawerken, maar voor Proef Zeeland, viswinkel en restaurant. Kreeft gekocht.

Bij de viskraam in Vlissingen vroeg een klant waar hij die lekkere rolmops kon kopen. De verkoopster zei dat het van de groothandel kwam, dus dat dat niet kon. Haar man bevestigde dat. Het was van Sligro, in Drenthe.

Geplaatst in Berichten

Documentaire over Banksy gezien. De man (vrouw, team?) gebruikt originele tegenstellingen, maar verder doet het me weinig. Werd door de documentaire wel gewezen op Massive Attack, ook uit Bristol, die ik op Spotify opnieuw toevoegde aan mijn artiestenlijst. Ik gebruik nog steeds de gratis versie, met reclame, want ik vind 15 euro per maand (180 euro per jaar) gewoon te veel geld voor wat muziek. Heb ook veel NU disco toegevoegd aan de lijst moderne muziekjes.

Wat me wel aanspreekt… deze Friese iPad-landschapjes.

Roos is vandaag ingeƫnt.

We kochten online twee brocante kastjes van een winkel in Nijmegen, met betere spullen dan de Amsterdamse Van Dijk en veel minder aan de prijs. Het is een nieuwe stap in ons niet geformaliseerde plan om te ont-Ikea’en. We kopen er servetten. En goedkope hotdogs.

Geplaatst in Berichten

Today was a good day

Metro, trein, tram. Voor een dag op kantoor in Utrecht. Een goede dag, waarop drie collega’s en ik samenwerkten aan de nieuwe site. Het werkt zo veel beter dan in Teams, zeiden we, nadat we heel de dag constructief commentaar gaven op wat was bedacht. Soms was het goed, soms kon het beter en af en toe moest het anders, waarna we het zelf aanpasten.

Ook mijmerden we over andere opties, hadden we spontaan goede ideeƫn, wat volledig toe te schrijven was aan ons samenzijn. In Teams hoorde ik het afgelopen jaar geen enkel nieuw idee, bleef het bij taken vervullen. Bij onze dienst geven ze inspiratiesessies als remedie, maar die doen niet wat ze beloven. Ik moest er gisteren zelf ƩƩn geven. Na afloop waren er geen vragen.

Wat niet kan. Daarvoor is de materie (de nieuwe site) te complex. Iedereen is murw geslagen.

Goed nieuws. Roos mag zaterdag al haar vaccinatie halen. En volgende week vrijdag gaan we naar Zeeland. De boeken daarvoor zijn binnen.

Geplaatst in Berichten

De schoenplaatjes stonden te ver naar voren, waardoor ik te veel op de bal van voet fietste. De hoogte van het zadel werd afgesteld zodat mijn benen een hoek van 30 graden maken, wat de ideale houding is. Ook werd de stuurstang ingekort om niet te ver naar voren te hangen en de pedalen werden zo gesteld dat ik er gemakkelijk uit klik. Zelden werd er zo serieus naar mij gekeken. En is het de amateurwielrenner in mij niet waard, dan toch de fiets zelf die niet goedkoop was. Ook aardig: ze namen mijn oude racefiets over voor een schappelijk bedrag.

Zaterdag direct de weg op, noordwaarts, windkracht 5 tegen. Bij Buikslotermeer zag ik op vijfhonderd meter een wielrenner voor me die ik een kilometer verder, voorbij Het Schouw, inhaalde. Een man van mijn leeftijd schatte ik. Hij probeerde aan te klampen… Hahaha.

Had ie het vandaag geprobeerd (westwaarts dit keer, windkracht 2) had ie me gemak drie keer overklast. Modder in de benen. Toch fiets ik gemiddeld sneller dan met mijn oude fiets, zie ik op Strava. Komt vast doordat de fiets maar 6 kilo weegt. Ik fiets met meer zin dan ooit. Roos noemt zichzelf steeds vaker fietsweduwe.

Wat er de afgelopen week in de politiek is gebeurd, vind ik fascinerend. Hoewel de media het erg uitmelken. Steeds weer over de leugens van Rutte en Omtzigt als slachtoffer. Ik stemde Volt, maar gun Kaag het premierschap. Eindelijk een vrouw als minister-president? Het zou tijd worden.

In NRC: Tot nu toe is welvaart vrijwel uitsluitend berekend op basis van het bruto binnenlands product. Het effect op natuur is daarin niet meegenomen. Daarom is er nu een meetmethode bijgekomen: de natuurlijkkapitaalrekeningen. ‘We hebben de natuur behandeld alsof ze gratis en grenzeloos is’, aldus Elliott Harris, topeconoom bij de VN. ‘We hebben haar aangetast en uitgeput, zonder echt te beseffen waar we mee bezig waren en hoeveel we daarbij zijn kwijtgeraakt.’

Wat me hoopvol stemt.

Het is wel apart, paradoxaal bijna, dat natuurbehoud begint met een economische invalshoek.

Geplaatst in Berichten

‘Waarom schrijf ik dit allemaal op? verzuchtte ik voor de zoveelste keer. En schreef dat op. Werktuiglijk.’ Vriend Ton is een fijne blogger, die bijna elke dag mijmeringen brengt over het alledaagse. Ik zou dat ook moeten doen, vind ik, maar ik mis zijn beschouwende toon. Bij mij is het meestal gortdroog mededelen.

Dat ik een nieuwe racefiets heb gekocht die ik aanstaande vrijdag krijg aangemeten. Dat ik de afgelopen dagen niet heb gefietst, wel veel gewandeld, want een mens moet toch wat voor zijn gezondheid.

In NRC stelt Philip Huff dat hoe minder kinderen je krijgt, hoe milieubewuster je leeft. Waarna hij pleitte voor arbeidsmigratie om de arbeidsmarkt te voorzien van. Ik laat mij dat ook wel eens ontvallen, dat geen kinderen hebben mijn duurzaamste bijdrage is, in het volle besef dat het ook anders had kunnen lopen. En toch zag ik het nooit echt voor ogen: papa Mark.

Geplaatst in Berichten

Dus het werd Volt, wat meer mensen deden gezien de uitslag. Vooral omdat ze nadrukkelijk pro-Europa zijn. Alleen op dat niveau kunnen we samenwerken aan een beter klimaat, een betere opvang van migranten en een betere economie. Sowieso krijgt Nederland meer dan het betaalt. Daar kan zelfs de hardnekkigste Nexiteer niet omheen.

Wat ik niet had verwacht is de ruk naar rechts. Op tv zei een Volendamse dat ze had gestemd op Forum voor Democratie zodat ze haar vrijheid zou terugkrijgen. En o ja, er was gefraudeerd door ‘Het Linkse Blok’, anders had Forum veel meer zetels gehad. Volendam… breek me de bek niet open. Voor hetzelfde geld was het Urk. Zelfde volk. Van God los.

Ik fietste vandaag in de buurt van het vissersdorp; langs Monnickendam naar Edam, maar de afslag Volendam laat ik altijd rechts liggen.

Geplaatst in Berichten

Politieke keuze

Volt staat bij mij vaak op plek twee of drie, of ik de Stemwijzer, Kieswijzer, het Kieskompas of de Stemmentracker gebruik. GroenLinks altijd op Ć©Ć©n. Toch overweeg ik mijn stem te geven aan Volt, dat een aansprekend programma heeft. Zo wil het ’t vetorecht in de Europese raad afschaffen, zodat Ć©Ć©n land de boel niet blokkeert.Ā En dat pendelen tussen Straatsburg en Brussel moet ook stoppen. De verhuizing van het Europees Parlement kost per maand 200 miljoen euro. Te zot voor woorden. Het enige waar ik het niet mee eens is hun keuze voor het referendum. Ik acht Nederlanders niet in staat zich goed te informeren over welke vraag dan ook. Zo werd Pim Fortuyn eens tot Grootste Nederlander gekozen. De stem van het volk vertrouw ik niet.

Ik zie een volgend kabinet graag linkser en zou op GroenLinks moeten stemmen. Dat vergroot het linkse blok en de kans op een socialer regering. Maar ik vond en vind Jesse Klaver nooit overtuigend. Maar Volt is een proteststem, geen serieuze kandidaat voor regeren. Twijfel…

Geplaatst in Berichten

Van de prins geen kwaad

Vaste prik in NRC zijn de columns van Caroline de Gruyter over alles Europa, waarin ik vandaag las over Oostenrijk dat in 1919 de adel afschafte.

Met de Habsburgergesetz werden de eigendommen van het keizerlijke huis van Habsburg geconfisqueerd. De Adelsaufhebungsgesetz van 3 april 1919 regelde de afschaffing van de adel, evenals nobele privileges, titels en namen in Oostenrijk. Het ging zover dat je ook geen adellijke partikels meer mocht voeren, zoals von en zu. Zo veranderde Karl von Habsburg (troonopvolger) naar Karl Habsburg-Lothringen.

Het aardige vind ik dat Oostenrijkse regeringen tot op heden geen duimbreed toegeven aan pogingen tot opwekking van de adel. Wie weet kan het in ons land ooit zo ver komen.

Was getekend
Mark Schaaf

Geplaatst in Berichten

Vorige week is mijn 88-jarige Duitse oom overleden in zijn slaap. Hij is van zijn dementie verlost, appte mijn neef. Gisteren zag ik op Instagram een foto van het graf. Toen ik mijn vader over de dood van zijn zwager vertelde, reageerde hij erg laconiek met: ‘dat kan ons allemaal gebeuren’. Daarmee was de kous af.

Het identitaire denken is meer dan ooit aanwezig, merkte ik deze week. Er was discussie of dichter Marieke Lucas Rijneveld, die zich genderneutraal noemt, het inauguratiegedicht en een bundel van de Amerikaanse Amanda Gorman mocht vertalen.Ā Rijneveld zou als wit persoon de taal van Gorman niet begrijpen. Goed dat poĆ«zie weer eens op de voorgrond komt, dacht ik, maar ik miste de vraag of het werk van Gorman (twee bundels) niet te snel wordt geprezen.

Op het werk was een online lezing van een Nederlands-Turkse fotografe. Zij doorspitte de beeldbank van het ANP en concludeerde dat het beeld van moslima’s erg stigmatiserend is. Door vooral veel hoofddoek. Geen sportende of werkende moslima’s te bekennen. Frappant waren de trefwoorden die de fotografen invoerden: inburgering, asielzoekers, allochtoon, wat je sowieso niet door fotografen moet laten doen. Taal is zeg maar niet hun ding. In onze app-groep trokken redacteuren de schuldschoenen aan met de belofte er beter op te letten.

Ik ben een halve kilo aangekomen. Gelukkig fiets ik me suf, om de boel weer bij te trekken. Zoals gisteren door de achtertuin van mijn jeugd, die zich langs de dijk van Purmerend en Oosthuizen strekt. Pittige tocht.