Midden in het bos, langs een klaterbeek, hoorden we muziek, klassiek, wat fragmenten bleken te zijn uit Lohengrin, gespeeld bij het Denkmal van Wagner uit 1933, die op die plek de eerste noten van deze opera geschreven zou hebben. Het had wat, die bombast in het bos. Zo eer je een componist beter dan met enkel een standbeeld.

De 12 km lange route door de Sächsische Schweiz was fenomenaal mooi. ‘Als we door slecht weer alleen deze wandeling hebben, dan zijn we er al’, zei ik tegen Roos in Hotel Richter. Ons middagmaal daar bestond uit Bratwurst en een Feldschlösschen en voor Roos een Wiener Schnitzel met witte wijn. We wachtten nog een uur op de bus naar Pirna, maar toen die er eenmaal was, ging het vlot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s