Wat kan een mens, een dag na de boosterprik, na een kerstpiket, in aanloop naar de laatste dag van het jaar, beter doen dan ‘Op weg naar het einde’ lezen van Gerard Reve, de meester van de lange geneste zin en meester in verwensingen en tederheid? Ik wilde zo graag wielrennen en de verwachtingen waren goed, maar de druil hing over de stad en nog een modderrit wil ik mijzelf en mijn fiets niet aandoen.

Vanaf morgen een ordinaire werkweek, incluis de vrijdag, geruild voor vandaag, omdat niemand op de 31ste de coördinatie van de newsroom op zich kon nemen. Iemand moet op de bres (waar is de maagd van Orleans als je haar nodig hebt?) en dus…

Tot besluit een vieze wind die je gelukkig niet kunt ruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s