Geplaatst in Berichten

Dinsdag heb ik met iedereen “ruzie” gemaakt. De rek van mijn principes was er uit. Steeds weer kwam het verzoek om rekkelijk te zijn, om toch weer te doen wat anderen uit gemakzucht nalaten. Tot hier en niet verder, stelde ik, in het besef dat ik alleen sta. Op de redactie zijn we niet zo standvastig en gaan we met elk verzoek – hoe kansloos ook – aan de haal. Later hoor ik dan dat het goed is dat iemand kritisch is, Mark de bliksemafleider. Dan hoeven ze het zelf niet te zijn. Of het ligt hen gewoon niet: nee zeggen.

Gisteren vijf keer gebeld met vader die niet opnam. Toch naar Purmerend gegaan, waar de oude baas gewoon in zijn stoel zat. Hij heeft het geluid op zijn telefoon uitgezet. Hij ziet nauwelijks iets en drukt – zo stel ik me voor – in het wilde weg. Het lukte me niet het geluid weer aan te zetten. Veel omhanden heeft zo’n bezoek niet. Hij hoort niet wat je zegt, of luistert niet. We doorlopen enkel het ritueel van vader en zoon zijn. Hij vertelde me nog wel dat neef Rick is getrouwd in Australië en daar woont.

Roos ging zondag onderuit op de trap bij haar kapper. Maandag uit voorzorg naar de huisarts en door naar het ziekenhuis voor foto’s. Gelukkig niets gebroken. Een ijspakking vindt ze niet nodig voor haar zere voet. De ijskoude doperwten in een plastic zakje zijn voldoende. Ze loopt met de dag beter. Net op tijd hersteld voor een midweek met een vriendin in Zandvoort. Vanaf maandag ben ik een man alleen. Weerloos zonder zijn lief, weet ik al. Hopelijk heeft niemand op het werk zin om ruzie met mij te maken.

Geplaatst in Poëzie

Las dat de C. Buddingh’-prijs naar Wout Waanders is gegaan, voor zijn bundel ‘Parkplan’. Ik zocht een voorbeeldgedicht om de mans stiel te herkennen, maar vond enkel blurps. Stel je toch voor dat je iets prijsgeeft. Imago is belangrijker dan het werk.

Flarf leeft, zij het kortstondig, als #voetbalflarf. Met Killa van der Starre als lijstduwer.

Vanmiddag gaan we naar Huis Marseille. Binnenkort ook naar het Cobra Museum in Amstelveen, voor Frida Kahlo & Diego Rivera.

Geheimtip voor kunst op tv… Westart, elke zaterdag om 18.15 uur op WDR.

Overweeg al een paar weken om een oud idee voor een novelle op te pakken. Ik kwam nooit verder dan een artikel van 2000 woorden en schreef er heel veel van rond de 500 woorden. Toch lijkt lengte niet het probleem. Eerder het ontbreken van een eigen stem en dat je dan probeert auteurs te kopiëren. Och, kon ik maar instant goed schrijven als Robert Seethaler of Torgny Lindgren.

En ja, ik weet best dat een boek schrijven meer vraagt dan stiel alleen.

Geplaatst in Berichten

Op slag jonger door de coronavaccinatie? Ik zei tegen een collega dat ik mijn prik net had gehad waarna ze zei dat zij die ook had gehad; Moderna. En dat we van dezelfde generatie waren. Welke, vroeg ik voorzichtig. Van 77! Ik antwoordde dat ik toch echt van 66 ben, wat ze hoffelijk niet wilde geloven.

Vandaag was ik sinds een halfjaar naar werkplek Rotterdam. Om mijn nieuwe toegangspas te halen en om collega’s weer te ontmoeten. Er waren er minder dan ik had gehoopt, maar leerde wel twee nieuwe collega’s van mijn eigen team kennen. Leuke, slimme meiden, met een scherp oog voor ontwerp en alles online. Gaf tussendoor online een korte presentatie over de nieuwe website.

Morgen dag drie in de reboot van groepslessen bodycombat. Ik dacht dat ik er fysiek klaar voor was, wat volledig klopte. De spierpijn daargelaten.

Geplaatst in Berichten

En dan eten we daarbij een rode peper uit eigen tuin, zei Roos opgewekt. Maar we hebben geen tuin. Wel een pot met een peperplant. Stadse fratsen.

Vanmiddag naar Cinecenter, voor Nomadland. De laatste film die we zagen, lang lang geleden, was On the Rocks.

Weet niet waar ik het zag, maar er kwam een VVD’er in beeld die zijn partij meer naar rechts wil trekken en die onder geen beding met links in de regering wil. ‘Dan staat Nederland straks vol windmolens en zonne-energieparken.’ Ach ja, de klimaatstrijd als esthetisch principe.

Morgen de eerste prik en intussen het darmkankeronderzoek doorstaan. Toch een tikkeltje nerveus om de brief met uitslag te openen.

Vanaf morgen weer groepslessen mogelijk. Morgen, woensdag en vrijdag direct aan de bak. Bodycombat. Mijn lijf is er klaar voor… denk ik.

Geplaatst in Berichten

Te diep insteken?

Ik hoor de laborant al zeggen: weer één die het prikkertje te diep in de poep heeft geduwd. Tegen alle instructies in en met alle voorzorgsmaatregelen van voldoende toiletpapier in de pot en vooraan proberen te poepen, bleef slechts één drolletje hangen en gleed de rest direct in de pot. Onbereikbaar voor het wetenschappelijk onderzoek naar darmkanker. Vier plekken vinden op een drol van drie centimeter lukt, maar of het volgens de norm is…

Keek de documentaire in herhaling over kunstenaar Ossip, zoon van Jan Snoeck. Een op het oog wat onvriendelijke en narcistische man (hij is niet lief, zegt zijn vrouw) wiens werk mij wel aanspreekt, wat niet vaak gebeurt bij driedimensionaal werk. Ook kenmerkend: Ossip kan niet met zijn zoon praten en zijn vader niet met hem, als schuivende tectonische platen.

In NRC een mooi alternatief gelezen voor de non-binairen: zhij, of desnoods hzij. Ook in de krant een heerlijk vileine column van Carolina Trujillo, die haar zaterdagcolumn moet afstaan aan Clarence Seedorf. Bekend en erkend kroniekschrijver…

Geplaatst in Berichten

Robert Seethaler herontdekt. Heerlijke verhalenverteller, lijkt wat (en dat breng ik voorzichtig) op Torgny Lindgren. Ik las ‘De Weense sigarenboer’ en bestelde zijn twee andere boeken. Later besefte dat ik ‘Een heel leven’ al had. Nu ja, lekker herlezen.

Ben druk in de sportschool en voer het tempo op. Voor als straks de groepslessen combat beginnen. Na twee weken regen kan ik ook weer fietsen dus het komt wel goed met mijn fitheid, die toch al niet slecht was.

Het was de week na de lancering van de nieuwe site, met zoals verwacht een hoop rumoer. Dat men niet was gekend, dat er essentiële dingen missen en dat alles terug moet worden gezet, zoals het was, anders zou de korpsleiding in stelling worden gebracht. Wat dat betreft is de politie een platte organisatie; laag en hoog vinden elkaar gemakkelijk. Later bleek de storm toch in het glas water.

De kast staat. Nu het wikken en wegen wat er weg kan. Ik nam direct afscheid van lang niet gedragen schoenen, jassen en broeken. Hupsakee, zei ik heel tevree.

Geplaatst in Berichten

Drukke week achter de rug, die geheel in het teken stond van de politiewebsite. Veel voor gedaan, veel over gepraat. Woensdag was ik ‘op bureau’, om met twee collega’s de puntjes op de i te zetten voor de livegang.

Ben afgepeigerd.

Een week vol openingen. Vandaag sinds lange tijd naar de sportschool voor een uur (meer mag niet) fitness. Viel niet mee. De benen zijn moe, de buikspieren aangespannen. Zojuist kwam de oproep voor de vaccinatie. Maandag 7 juni mag ik naar Nieuw West, rand Osdorp. Het inenten geeft me de kans mijn poëzievrienden eindelijk op te zoeken. Zij zijn al lang gevaccineerd, want al met pensioen of er net voor. Jee. Ik heb oude vrienden.

De kast staat, vastgemaakt aan de muur anders valt ie om. Een kant van de kast, mijn kant, heeft geen deuren. Dat betekent dat er dozen moeten komen, want Roos vind het slordig staan als ik daar gewoon mijn kleren in leg. Zo gaat dat. De dozen zijn besteld.

Zag vorige week een documentaire over The Band. Heerlijke Americana. Heb de twee oudste albums aan Spotify toegevoegd.

Geplaatst in Berichten

Ik had het aan de Prinsengracht, of elke andere gracht wat dat betreft, niet verwacht dat het informele economische circuit zo vitaal zou zijn. Gisterenavond half tien zetten we de op te ruimen kasten buiten voor het grofvuil vandaag. Nog geen vijf minuten later was de eerste kast weg en een halfuur laten de tweede. Vanmorgen vroeg waren alle kasten al weg, voordat de gemeente ze kon ophalen.

Geplaatst in Berichten

Ik denk dat wanneer je niet meer nieuwsgierig bent en het idee over iets accepteert – dit is een object, een persoon, een plaats – dat je niets meer ontdekt. Andy Sewell, fotograaf.

Dit weekend ontdekten Roos en ik dat we best goed samen klussen, met als voorwaarde dat we niet allebei hetzelfde willen doen. Zaterdag leegden we de opbergkasten en sjouwden we ze naar de kelder, om ze dinsdag door het grofvuil te laten ophalen. Daarna bikte zij oud voegwerk weg, bovenaan de muur en deed ze er nieuw voegsel op. Naadloos werk.

Vandaag plakten we samen de plinten af en heb ik de muur geschilderd. Uurtje werk. Alles klaar voor als vrijdag de kast der kasten komt. Wat daarna nog moet gebeuren: dingen naar de stort, spullen naar de kringloopwinkel.

Roos vond een mooie wandelreis in de Sächsische Schweiz, mogelijk doel voor de vakantie eind september. Een goede wandelconditie en enige Trittsicherheit zijn gewenst voor onze eigen versie van Im Wald.

Geplaatst in Berichten

Je weet dat je 55 jaar bent geworden – oud – als je de vooraankondiging krijgt van een darmkankeronderzoek. Over drie weken moet ik poep in een buisje doen, wat een opgave wordt zonder Duitse nachtspiegel.

Vandaag zowaar wat cultuur gesnoven. Roos had gezien dat we ‘Im Wald’ van Erwin Olaf in een Amsterdamse galerie konden bezoeken. Zeer anspruchsvoll werk, dat vooral Duitsers gaat aanspreken. De tentoonstelling gaat naar München. ‘Wat de zee is voor Nederlanders is het bos voor Duitsers’, stond al in Trouw in 2012. In de Duitse cultuur spelen bossen een cruciale rol, van de sprookjes van Grimm tot de sciencefiction-dramaserie Dark. Voor het bezoek hebben we ons maar eens opgedoft. We dragen al te lang gemakkelijke kleding.

Geplaatst in Berichten

Pakje ophalen ging vriendelijk dan verwacht, maar commentaar bleef niet uit. De dame vroeg wanneer de postbode was geweest. Zaterdag, zei ik, waarna ze zei dat die pakjes er zeker niet zouden zijn. Maar, wacht, riep ze later vanuit de postkamer… ik had mazzel. Het was er toch.

Het werd een weekendje niets doen, zalig niets doen. Wat fietsen, wandelen, boodschappen doen, krant lezen en grimlachen om The Beautiful Poetry of Donald Trump. Onthutsend tijdbeeld, knap samengesteld.

De kast der kasten komt 21 mei. Dat betekent volgende week wel wat doen: schilderen en voegen en aansluitend kasten naar beneden sjouwen en aanmelden voor het grofvuil. Daarna het grote opruimen. Nu Roos daarvan overtuigen… 🙂

Geplaatst in Berichten

O jee, pakje ophalen

In huize Leenders-Van der Schaaf is er één gebod: vermijd het postpunt van Gebroeders Winter. Daar werken harpijen, is onze ervaring. Chagrijnen die je het laten weten als je een stomme vraag stelt en die er alles aan doen om je bezoek onaangenaam te maken. Wee je gebeente als je om 17.55 uur dringend postzegels nodig hebt.

De schrik sloeg mij om het hart toen ik een memootje vond dat Postnl me had gemist en ik mijn pakje bij Gebroeders Winter moet afhalen. Juist daar. Het voelde alsof ik mijn aankoop al kwijt was. Maandag moet ik ter gerecht. Om me voor te bereiden, kijk ik de soepnazi van Seinfeld, opdat ik me wel aan het protocol houd. NEXT.

Wispeltuur is ons niet vreemd. Een dezer dagen komt de kast der kasten, de kast die al onze opbergproblemen gaat oplossen, vooral die van Roos. De kast is heel lichtgroen. We dachten lang dat het aardig is om de muur erachter een nog lichtere groen te geven. Maar misschien is dat niet zo’n goede keuze, dachten we weken later, zodat het taupe werd, wat de kleur is van de andere kast. Kleurstalen gevraagd. Het wordt taupe, maar dan lichter. Vanmorgen, op de dag dat we verf zijn gaan kopen, werd het wit: RAL 9010.

Ik zag zojuist een optocht van ME-busjes, minstens vijftien. Ajax wordt dus kampioen. Het zal wat.

Geplaatst in Berichten

Na anderhalve week vrij weer aan de slag gegaan. Merkte dat een collega met wie ik optrek voor de nieuwe site niets heeft gedaan of niets heeft kunnen doen en dus pak ik het zelf op. Met liefde. Weet ik ook dat het goed gebeurt.

Las op het intranet een bericht dat leed aan de je-ziekte (je is de opvolger van me). Je aanvraag, je leidinggevende, je afspraak…

Onze deurbel is vervangen. Boven een videoscherm, beneden een koperen plaat, met gegraveerde namen. Je bent grachtenvolk of niet.

Geplaatst in Berichten

Ondanks borden dat de parkeerplaatsen waren gereserveerd (voor een filmploeg) ging de dochter van de bovenbuurman er toch parkeren. Verder was ze vandaag afwezig. Handhaving en de filmploeg kwamen langs, geërgerd over de auto, wat vanmiddag leidde tot een truck om de auto weg te slepen. De onderbuurvrouw belde plots aan, dat ze de auto ging verplaatsen. Wij hebben elkaars sleutel. Zij wist waar de buurman zijn autosleutels bewaarde. De buurvrouw redde hem van een forse boete. Ik had de boel de boel gelaten zodat de dochter een lesje had geleerd. Ze zorgt geregeld voor overlast en is mijn ogen een meid van deze tijd: achteloos, tikkie egoïstisch. In een onderzoek las ik dat jongeren niet meer abstract kunnen denken en zich slechts kort op iets focussen en ik dacht: bingo!

Ik ben net 55 geworden. Een rancuneus mannetje.

Vandaag vader bezocht. Een bezoek om niet, kun je zeggen. Luisteren doet ie al lang niet meer. Hij vangt woorden op voor eigen gebruik. Zeg ik iets over fietsen, dan zegt hij dat vroeger veel heeft gefietst. Praat ik over het weekje Zeeland dan wordt dat de reis naar Indonesië, dertig jaar geleden. Het heden heeft geen plek meer. Hij valt soms weg, kortademig. Hij wist nog wel te vertellen dat zijn zwager (en oude vriend) Bas is overleden. Deze generatie loopt op zijn laatste benen.

Geplaatst in Berichten

Publiek wil digitaal, nu de musea nog, staat in NRC, wat niet voor ons geldt. Digitaal neem je wellicht meer tijd om kunst te bekijken, maar je mist het nodige. Al is het maar de verrassing van een werk dat je niet kent, waar je digitaal waarschijnlijk alleen klikt op vertrouwde keuzes.

En het museum zelf telt ook mee. Werk zien in een omgeving die daarop is afgestemd, is anders dan kunst op je laptop. We zitten in dit coronajaar sowieso te veel achter de pc.

Vandaag kleding gekocht. Had een afspraak en de verkoper bleek de winkel alleen voor mij te hebben geopend. Volgende week wordt het een gekkenhuis, zegt ie, terwijl ie met één hand (zijn sleutelbeen gebroken door een val van de mountainbike) de spullen in een tas wurmt. Ik koop nooit kleding die ik niet wil (en koop sowieso zeer weinig), maar ik voelde me moreel verplicht de ondernemer te ondersteunen.

Gisteren een stevig eind gefietst. Werd op een gegeven moment ingeklemd door een groep wielrenners die plots rechtsaf ging. Dat gebeurde abrupt, wat bijna tot een botsing leidde. Ik begrijp de mensen die klagen over groepen wielrenners. Een ander, kleiner groepje haalde me later in en ik dook gedurende een paar kilometer in hun slipstream, wat echt scheelt.

Morgen weer op pad. Gisteren had Roos een heerlijke chowder gemaakt van makreel uit Zeeland. Vanavond tomatensoep en een Zweedse clubsandwich. Het leven is lekker.

Geplaatst in Berichten

Of Zeeland bevalt? Zoutelande is mij te stil, wat aan het seizoen ligt. Daar kozen we ook voor. Maar of het hoogzomer beter is? Hoogstens drukker. We hebben heel Walcheren bezocht en vonden Veere veruit het mooiste. De rest? Mwaaah. Wel hielden we ons aan het voornemen om elke dag vis te eten. Twee keer bij Proef Zeeland.

Vandaag een wandeling door natuurreservaat Rammekenshoek, nabij Vlissingen. We liepen langs een fort, door bos en langs de zee en hadden steeds de zon mee. In Ritthem – langs de weg – een potje kweeperenjam gekocht. Ik dacht aan Asterix en de ronde van Gallië en dacht aan het lekkers dat een toer van Zeeland naar Amsterdam kan opleveren.

Vond de tijd voor ‘Beter wordt het niet’ van Caroline de Gruyter. Een interessant en soepel geschreven vergelijk tussen het Habsburgse Rijk en de Europese Unie. Interessant omdat het politieke middelpunt van de EU naar het Oosten verschuift. Daar telt het verleden nog zwaar, in vergelijk met West-Europa dat vooral vooruit kijkt. Ergens las ik waarom de families Roth en Braun zo heten.

Morgen naar huis. Naar een groter bed en weer letten op de lijn.

Geplaatst in Berichten

Lekker rustig zo zonder die Duitsers, klemtoon op die, zegt een man, terwijl ik buiten de supermarkt wacht op Roos. Ik vraag hem of hij hier (in Zoutelande) woont maar dat is niet het geval. Wel heeft hij hier een huisje.

Heel Zeeland lijkt te huur. Bijna elk huisje heeft een bordje in de tuin met Zu Vermieten of Ferienwohnung. Wat opvalt: veel achterstallig onderhoud. Nu het toerisme op zijn gat ligt, moet er geld worden verdiend. In Zoutelande en langs de kust, de Zeeuwse kust geldt sinds dit voorjaar betaald parkeren. Met dagkaarten voor 12 tot 13 euro of als je bij de Jumbo in Zoutelande parkeert 5,20 euro per uur.

“Met de extra inkomsten van betaald parkeren houden we de voorzieningen op peil die nodig zijn en kunnen we investeren in een leefbare omgeving.” Aldus de gemeente Veere.

We lopen ons suf. Zaterdag naar Koudekerke waar we niet kwamen en gisteren naar Westkapelle, wat wel lukte. Respectievelijk 14 en 12 km. Vandaag Vlissingen bezocht. In de ochtend naar Neeltje Jans gereden. Niet voor de Deltawerken, maar voor Proef Zeeland, viswinkel en restaurant. Kreeft gekocht.

Bij de viskraam in Vlissingen vroeg een klant waar hij die lekkere rolmops kon kopen. De verkoopster zei dat het van de groothandel kwam, dus dat dat niet kon. Haar man bevestigde dat. Het was van Sligro, in Drenthe.