Geplaatst in poëzie

9/11

Deze gebeurtenissen wekken strijders op en zij reciteren
die mooie woorden: dit is geen drill. Ik begin jouw begrafenis
te regelen als ik niet van jou hoor deze middag.

De voorzanger Fitzgerald was op de vloeren die werden geraakt.
Daar is iets over computers die obliviously hun werk doen
terwijl me dat werkelijk koude rillingen bezorgt.
Wauw. Sommige interessante momentopnamen in het leven
op die zowel officiële en persoonlijke dag.
Zal deze vondst elders van verwijzingen voorzien.

Ik hoop dat iedereen zich ervan bewust is dat Verenigde Staten
zijn gebombardeerd. Het wereldhandelscentrum is gebombardeerd
en nu hebben zij net een ander vliegtuig opgevijzeld. Gelieve te bidden.
Het aspect van het wereldontwaken is scherp. Goedemorgen!

Met een weinig animalistisch voelen! De verborgen wereld is fantastisch.
Er is een vliegtuig hier in de hemel.
Draag ik geclassificeerd materiaal over aan de sergeantvisser?
Fundamenteel had ik een diepe, diepe pijn vandaag in mijn maag
en ik krijg het voorgevoel dat dit enkel gebaseerd is
op één of andere herinneringsdienst.

Hee liefje, heb een goede dag. Bel me later. Denk misschien aan me.
Blijf een bewegend doelwit. Alles is verdacht, uit context.

De teams bewegen E-gedachten. Dit is twee minuten VÓÓR
de instorting van WTC. Gelieve nota te nemen van: kredietderiveraten.
Niets verder op dit ogenblik. Correctie: de oorlogsruimte is verplaatst
naar de zeehaven. Wat zegt Murphy’s Wet over vliegtuigen?
oefening die avond geannuleerd.

Gedicht uit Een enkel groen blad de olie van pelikanen

Geplaatst in poëzie

Aha, het rapport

Abduraman wil een paar minuten zingen
boven een snelkookpan, een jongen
van de oude stempel

die nog kazen van de raven rooft
blij is als de dingen blijven hangen.

Soms roept hij spontaan naar een vrouw
dat ze moet wachten tot de zee bedaart
zodat de kwelderkonijnen zich
aan haar voeten kunnen vlijen.

Abduraman vindt dat ontzettend lollig.

Dan trekt hij zijn nagels in, zet zijn oren
naar achteren en stampt hij
de woorden uit het water.  

Geplaatst in poëzie

Houd een taxi aan, maak een praatje
van ver boven ons een fout seizoen
lucht die je verzint bij steppelanden.

Daar prijzen ze mannen met baarden
nat van tranen, baarden die beweren
dat je oud bent voor je iets gaat zien

meisjes misschien die achter het stuur
nog handen schudden, raadsels zingen
terwijl ze je in de spiegel draaien

dat er – hand op het hart – een kiosk bestaat
waar een Tataar iets vanonder het zadel
zou verkopen.

Geplaatst in poëzie

Of het hier is, ingebed door het woud
waar geen bommen vielen, maar bomen
waar citroenplanters werden ingezet
met advies voor elkaar over zaden
nodig om het vuur te voorkomen.

Of het hier is, waar cherubijnen zijn
die zich in het kreupelhout verzamelen
om in vet te rollen en niemand vroeg niemand
raad en het wemelde er van de raven
met kazen in hun bek, zodat het stamelen werd.

Of het hier is, waar ze je meneer noemen
omdat je de weg kunt wijzen naar een dorp
maar de menigte dorst geen vragen te stellen
het stiksel liet los, waarheid werd poreus
het bos eindigde in eindeloos zoemen.

Geplaatst in poëzie

Het was een goede gewoonte
om lang te wandelen en te roepen naar een hond
waarmee de indruk ontstond dat alles nog kon

ook al waren dingen weggegeven, dikke lucht
lag op het strand, de pokken ervan afgekrabd.
In een bunker zocht een soldaat verzet.

Ik moet voorzichtig zijn hoe we dit benoemen
niet alles bevond zich op de juiste plek.

Een snerpende stem meldde mannen
met mouwbanden die hun tred versnelden
maar het deed er nauwelijks toe

we waren al vlakbij. Een hond sloeg aan
en jij sprak over eigenschappen van de zee
waar de randen gedachten bevatten.

Geplaatst in poëzie

De buschauffeur zei goedemorgen en hallo
en draaide voorzichtig, maar het was te laat
om zijn vraag diplomatiek te beantwoorden.

De ruimte deed al denken aan een knipoog
naar waar je reizen kon, een plek waar je onophoudelijk
mocht blazen in het zand om je voeten schoon te krijgen.

Er leek iets fundamenteels aan de hand.

De middaghitte kwam sukkelend op schema
citroenen bogen mee, iemand wilde languit liggen.
De realiteit hing als een havik boven ons
wachtend op één teer moment.

Een vrouw voor ons zat heel lang stil
en noteerde aantekeningen in een boekje.

Niemand ziet ons, zei ze plotseling,
dit is het fenomeen van negeren
van een ander hardop beweren.

Geplaatst in poëzie

Er was dit keer niets vernield, in elk geval niets
dat er werkelijk toe deed. De botervloot koerde nog
de boerenham, het bestek stelde ons gerust
dat het maar tijdelijk was

dat iemand zou opdagen, een man misschien
nog niet klaar, een arts rechtstreeks uit haar praktijk
waar heesters groeien en dingen die we niet meer hebben.

Ik had zo mijn gedachten hierover
de overweging om tot een stijl te komen
die ik meestal met je bespreek.

Ik roep dan, kom eens hier

waarna we ieder willekeurig een boek pakken
over het contrast tussen inmaken en diepvries
wat je geruststellend vindt, wat de titel beloofde.

Geplaatst in poëzie

Terwijl je de woorden in een puzzel bevestigt
zoek ik fotografen van voor het internet
die zich bergen toe-eigenden om ze hol te maken
ruimte die nog moet komen.

Je zegt: hier ligt een logische vraag
die zich heel ontspannen uitrekt
naar de vergroeide kijker
op een plek waar ze sterren halen.

Hun natuurlijke neiging tot kattenkwaad
is geen recept, zoals bleekmiddel
geen gecodeerd woord is

en ik zou dan melden dat alles goed gaat
omdat ik enkel de punten twee en drie
moet verbinden.

Geplaatst in poëzie

Het duurde lang om vandaag naar huis te rijden
op wat zich voordeed als een zonnige dag, wat dagen zijn
dat je denkt dat iemand doodgaat, een beker leegt.

Mao zei dat hij nooit een bad nam
omdat zijn geslachtsdelen werden gewassen
in de lichamen van vrouwen en we spraken
uitvoerig over verzamelen en bewerken

iets dat vanzelf kwam, een flessenlikker
een rookgebod dat zich boog
over een collectie uitsluitend gericht
op Chinees materiaal, door Chinees te zijn

en door zijn kleine formaat. Dit is waar
het verschil in doel belangrijk is, denk je
dat je rijdt, sigaret aan, arm uit het raam
high-fivend naar de eerste beste zwerver.