Geplaatst in Berichten

Het kwam goed samen, het artikel van Ian Buruma in NRC over Trumpisme en zijn betoog bij Twan Huys in Buitenhof. Daar schoof ook een campagnemedewerker van Trump aan, Diane Atkins, die in haar betoog en (gek genoeg ook in handgebaren) niet afweek van The Donald. Minstens zo rabiaat was journalist David Corn, die Trump afschilderde als een gevaarlijke gek. Corn zei nog treffend, dat Washington na vier jaar van twintig leugens per dag toe is aan een beetje verveling.

Een beetje verveling als remedie voor de Verenigde Staten…

Ik ben snipverkouden, weer, maar durf de griepprik (ik heb geen griep!) nog niet aan te vragen, uit vrees dat ik de zorg belast. Ze zijn vast druk met corona bestrijden. Roos kreeg laatst een oproep voor die griepprik, ging, maar zag een rij van minstens vijftig mensen voor zich.

Zojuist de laatste correcties aangebracht aan de bundel die bij Gaia Chapbooks mag verschijnen. Vandaag blijf ik in splendid isolation, in de hoop morgen weer fit te zijn, al is het maar voor les 21 met mijn personal trainer. De vorige keer dat ik verkouden was, was in in de les geen schim van de man in opbouw. Mijn trainer richt zich de laatste tijd meer op spieraanwas (triceps en biceps). Alsof ik ooit nog atleet kan zijn. Hahahaha.

Geplaatst in Berichten, Poëzie

Het zijn donkerbruine veters vader. Nee, ze zijn zwart! Maar je ziet niet goed. Heus, ze zijn donkerbruin. En je wilt toch niet doorlopen met wat je nu hebt? (Drie gebroken eindjes in drie kleuren.). Ze zijn zwart! Van koppigheid en de dingen.

Een vriendin in de Verenigde Staten had op Instagram gepost dat ze had gestemd (Biden). Ze was er trots op, alsof ze een daad had gesteld. Ze verzuchtte dat ze nog eens vier jaar van deze gekte niet aankon. Wij evenmin antwoordde ik. Begin van dit jaar dacht ik dat de jaren twintig konden beginnen, vol vernieuwing, positiviteit en esprit (een beetje tegen de tijdsgeest in). Maar misschien beginnen ze pas als Trump het veld ruimt. Dat er met Biden en Harris een herstel komt van fatsoen, mededogen, misschien wat medemenselijkheid.

Met de personal trainer ga ik volgende week naar les achttien en negentien van de dertig. Leuker nieuws (voor mij zeker) is dat ik mijn poëziereeks heb afgerond en dat ie mag verschijnen bij Gaia Chapbooks van Ton van ’t Hof. Ik ben in mijn nopjes, als een eenogige kat.